45

Przelała się wreszcie czara goryczy me serce z boleści za długo krzyczy By nie musiało przeżywać męki cztery tabletki biorę do ręki Popijam je wolno źródlaną wodą niech będą dla mego serca ochłodą Przechodzę sennie w ten lepszy świat mój wymarzony bez żadnych wad To już ogarnął mnie sen głęboki Widzę w oddali błękitne obłoki Czy to już jest niebo? Czy tu jest Bóg? Czy to Archanioł dmucha w swój róg? A więc to tutaj kończy się życie tu zacznie się nowe jak dzień o świcie Nikt mnie na pewno nigdy nie zbudzi Co ja obchodzę jakiś tam ludzi? Czy ktoś zauważy brak marnej mnie? Zapewniam was że na pewno nie......