58

Czas upływa jak rzeka,
już nie wrócą tamte dni,
lecz w mym sercu rana wielka
którą mi zadałeś Ty. 
Byłeś w mym smutnym życiu, jasnym promieniem słońca,
wierzyłam, że nasza miłość
trwać będzie aż do końca. 
Tak bardzo się jednak myliłam, wierząc w Twe ciche słowa, 
że nigdy mnie nie zawiedziesz
i zawsze będziesz już kochał. 
Zadałeś mi jednak cierpienie,
sam o tym chyba nie wiedząc, 
lecz ja je znoszę dzielnie,
ubolewając w cieniu.
Próbuję zapomnieć o Tobie,
lecz chyba nie potrafię, 
codziennie po kilka razy,
patrzę na Twą fotografię. 
Wspomnienia znów wracają,
tylko mi one zostały, 
bo Ty na pewno o mnie
już dawno zapomniałeś. 
Ja jednak nie zapomnę
cudownych z Tobą dni i wiem, 
Że tego z pamięci
już nie odbierze mi nikt